. FFI | Document | Artikel | Forum | Wiki | Glossary | Prophet Muhammad Illustrated

MALAYSIA : Islam, negara dan kebebasan beragama ****

Perkembangan dan penerapan Islam dalam masyarakat dan budaya Malaysia dan Brunei.

MALAYSIA : Islam, negara dan kebebasan beragama ****

Postby ali5196 » Fri Nov 25, 2005 7:19 pm

http://www.fpif.org/fpiftxt/2931

Islam, the State, and Freedom of Religion In Malaysia
By Clive S. Kessler | November 16, 2005

Editor: John Gershman, IRC

Foreign Policy In Focus www.fpif.org

Sejak September 2001 perjuangan antara kaum militan radikal dgn kaum progresif atau demokratik—antara “ungentle” and “gentle” Islam—menjadi hal maha penting bagi Muslim dan non-muslim.
---
Some observers suggest that the course taken by this contest in Malaysia may be of more than local significance: because Malaysia has demonstrated singular success among Muslim-majority nations in achieving economic growth and the various worldly attainments associated with it; and because, in opposition to the new militant Islamism, its rulers have promoted and identified themselves with modern, progressive, and liberal forms of Islam.

Islam Hadhari
During his long premiership Tun Dr. Mahathir Mohamad opposed the Islamists with conviction, and a stridency that often served their political objectives more than his. With more convincing religious credentials, his successor Datuk Seri Abdullah Ahmad Badawi has, in less contentious manner, pursued the same objective, now embodied in the project of promoting what his government terms “Islam Hadhari.” This approach not only sees how the Islamic faith has shaped the character and ethos of Islamic civilization. It also recognizes that, as it exists today, the Islamic faith itself, rather than having been given once and for all time in immutable form, has been shaped in its historical evolution by that of Islamic civilization generally in which the faith's human history has been couched.

Such recognition of the “historicity” of faith, of the human history of whatever it is that a community of believers has received (or believes it has) from Divine Revelation—and therefore of the fact and legitimacy of continuing religious change and innovation faithful to the original divine inspiration—is the essential foundation, in all the religious faith traditions, of any coherent and persuasive “modernist” position.

So far, so good, and so encouraging, perhaps. Yet the outlook for modern understandings of Islam and their champions in Malaysia is not bright. Several disquieting indications and developments are undeniable. Malaysian Islamist activists have long targeted religious modernists and progressives, seeking not so much to argue with or against them as to stigmatize them as un-Islamic, apostates, and renegades. This is now the fate, too, of the proponents of Islam Hadhari.

Attacks from Without and Within
Attacks against this latest official restatement of Malaysian Islamic modernism, the new progressive démarche, have been mounted not simply by the militant Islamist radicals inside and beyond the Islamic opposition party PAS, or from their legions of sympathizers inside the bloated Islamic affairs bureaucracies, at federal and state levels, that have swelled in size and pretensions over the last twenty years as UMNO, under Dr. Mahathir, and PAS engaged in unrelenting competition to outbid each other, and to avoid being outbid, in an escalating “Islamist policy auction.” Such attacks have even been mounted from within UMNO, the dominant Malay-based party in the governing Barisan Nasional coalition, and from members of the Prime Minister's own Ministry.

These attacks have been carefully directed not against the Prime Minister himself but against certain less “protected” and secure surrogates, such as the courageous and principled women's and human rights NGO, Sisters In Islam. These onslaughts do not come only from the supposedly “backward” and “regressive” elements in Malay society situated well beyond the communicative reach of the Prime Minister's party and the UMNO's middle-class appeals. In September an organization known as the Muslim Professional Forum held an all-day event to give unbridled rein to such criticism of the Prime Minister's religious orientation and supporters under the banner “Liberal Islam: A Clear and Present Danger.”

Meanwhile, driven by righteous local and state-level zealots and vigilantes, the hand of government was forced into official action in the state of Terengganu against the Sky Kingdom cult, a fringe syncretist community led by Ayah Pin, an amiable and apparently harmless old eccentric. Yet the underlying issues involved here are not of fringe but central concern to the nature of the modern Malaysian state and citizenship in it. Some of them, long unresolved, are now, arising from the arrest of Sky Kingdom adherents, before the courts.

Does the constitutional protection for freedom of religious belief and worship apply to all individuals? If so, how is this to be reconciled with the constitutional view that all Malays are by definition Muslims, subject to ensuing legislation placing all Muslims, their manner of life, and inner beliefs under the supervision of the religious [shari'a] courts and religious bureaucracies[/b ]?

Can one cease to be a Muslim, freely choose to leave the faith community of Islam? A recent court decision held that a person who purports to do so, renouncing Islam by deed poll, [b]does not have the right to have the designation “Muslim” removed from their national identity card or in the National Citizen Registry System.


Freedom of Religion

Here lie profound yet long unresolved issues. Does the Malaysian constitution recognize, and do the state's multifarious government instrumentalities respect and are they obliged to uphold, freedom of, from, and also in religion? Long obscured, that question is now before the courts. Civil, not religious, court judges will have to decide whether, in cases from actions against Sky Kingdom followers, people are first of all citizens and only then Muslims, or whether, in the “special” case of citizens from the majority population, they are in the first instance Muslims and only, subsequent to that, also citizens. The religious authorities understandably take the latter view; but presumably the view of the constitution, its laws, and its courts is, or ought to be, the former.

Will the judges see things that way and have the courage to say so? How far might any decision they make be appealed? And what will be the implications of the ultimate decision, whatever it may be, for one of Dr. Mahathir's most fateful yet ill-advised innovations: his decision, via a constitutional amendment in 1988, to raise the status of the shari'a courts (and so, it was hoped, enhance his own standing in the eyes of Islamists eager for further state-mandating of Islam) to a “co-equal” status with the civil law courts, and so to make their decisions, in their own area of jurisdiction, unappealable in, and irreversible by action of, the civil court system?

Interesting times lie ahead, not least because faith itself, or rather the government's ambiguous and even vacillating management of it, is now arguably on trial.

-------------------------
Clive S. Kessler is Emeritus Professor, School of Sociology & Anthropology at The University of New South Wales, Sydney. He has been researching and writing on Malaysian affairs, especially on Islam and Politics for more than 35 years. This article first appeared in Aliran Monthly, vol 25 no 9.

For More Information

Aliran
www.aliran.com

Sisters in Islam
www.sistersinislam.org.my
ali5196
Translator
 
Posts: 17308
Images: 135
Joined: Wed Sep 14, 2005 5:15 pm

Postby ali5196 » Mon Jun 26, 2006 7:09 pm

http://malaysia.usembassy.gov/reports/IRF2005bm.htm

Sekatan Ke Atas Kebebasan Beragama

Pada dasarnya, orang Islam tidak dibenarkan untuk menukar agama.
Dalam beberapa kes baru-baru ini, mahkamah sekular telah m,enyerahkan bidang kuasa bagi menyelesaikan urusan berkenaan penukaran masuk atau keluar dari agama Islam kepada mahkamah syariah. Pada bulan Julai 2004, Mahkamah Persekutuan telah memutuskan pada tahun 2002 bahawa hanya Mahkamah Syariah saja yang layak untuk memutuskan samada seorang Muslim itu telah menjadi murtad atau tidak; pada tahun 2000, Mahkamah Syariah telah menghukum penjara 3 tahun ke atas empat orang kerana murtad.

Pada bulan April 2004, Mahkamah Tinggi Kuala Lumpur telah menentukan bahawa hanya Mahkamah Syariah sahaja yang mempunyai kuasa berhubung tindakan undang-undang yang diambil oleh seorang ibu yang bukan beragama Islam untuk membatalkan pengislaman dua orang anaknya yang berlaku tanpa persetujuan beliau. Bapa kanak-kanak tersebut telah memeluk agama Islam selepas beliau berpisah dari isterinya dan dikatakan telah mengislamkan kedua-dua anaknya bagi tujuan mendapat hak penjagaan ke atas mereka.

Pihak MCCBCHS** menyifatkan keputusan itu sebagai “memijak-mijak hak bagi ibubapa yang bukan beragama Islam.” Wanita tersebut telah memfailkan rayuan dan sesekali melarikan diri ke luar negara bersama anak-anaknya itu.

Mana-mana pihak yang menentang Kerajaan Persekutuan akan dianggap sebagai “menyeleweng” dari ajaran Islam, dan kumpulan-kumpulan yang sesat ini dilihat sangat merbahaya kepada keselamatan negara. Mengikut laman web Jabatan Pembangunan Islam, terdapat 56 kumpulan ajaran sesat yang telah dikenalpasti dan telah diharamkan kepada orang Islam. Mereka termasuk Syiah, Meditasi Transcendental, dan ajaran-ajaran Baha’i, antara lainnya. Kerajaan boleh menahan ahli-ahli kumpulan yang tidak mengikut ajaran-ajaran rasmi Suni tanpa perbicaraan di bawah Akta Keselamatan Dalam Negera atau (ISA).

Kerajaan akan terus mengawasi aktiviti-aktiviti kumpulan minoriti Syiah sehingga ke hari ini.

Usaha untuk menarik orang-orang Islam menjadi penganut baru agama-agama lain adalah dilarang sama sekali, namun tiada halangan yang dikenakan untuk menarik orang-orang yang bukan beragama Islam.
Kerajaan melarang keras pengedaran terjemahan kitab injil dalam Bahasa Melayu, pita-pita rakaman kristian, dan lain-lain bahan bercetak di Semenanjung Malaysia. Pada bulan April 2005, Perdana Menteri telah mengisytiharkan bahawa salinan kitab injil dalam bahasa Melayu mesti mempunyai perkataan “Untuk Penganut Bukan Islam” dan mesti ditulis pada muka hadapan kitab tersebut.
Ia boleh diedarkan di gereja-gereja dan kedai-kedai buku Kristian sahaja. Pengedaran bahan-bahan bercetak Kristian dalam bahasa Melayu menghadapi beberapa halangan di Malaysia Timur.

Pada 25 April 2005, dua mubaligh Kristian dari luar negara telah ditahan selepas mengedarkan bahan-bahan agama mereka di hadapan masjid di Putrajaya dan dari segi agama mereka telah didakwa sebagai “mengganggu secara aman.” Selepas 10 hari, Kerajaan telah mengguggurkan semua dakwaan terhadap kedua-dua lelaki tersebut dan membebaskan mereka.

Menurut MCCBCHS, pihak kerajaan telah menyekat permohonan visa paderi-paderi dari luar negara yang berumur 40 tahun ke bawah untuk menghalang mereka dari memasuki negara ini. Meskipun wakil kumpulan bukan Islam tidak duduk di dalam jawatankuasa imigresen yang meluluskan permintaan visa, namun pihak Kerajaan tetap mendapatkan nasihat dari MCCBCHS. Pada tahun 2003, Kerajaan telah bersetuju untuk membenarkan pembaharuan secara automatik ke atas pas-pas lawatan profesional ahli-ahli agama dan paderi-paderi yang datang dari luar negara.

Pihak Kerajaan telah melarang penerbitan-penerbitan yang disyaki boleh menggugat keharmonian antara kaum dan agama di negara ini. Pada tahun 2004, Kerajaan telah melarang orang-orang Islam dari menonton wayang gambar “The Passion of the Christ” tetapi membenarkan orang-orang bukan Islam menonton filem tersebut secara persendirian.

Kerajaan sehingga kini masih lagi menetapkan bahawa semua kakitangan kerajaan yang beragama Islam perlu menghadiri kelas-kelas agama yang diluluskan oleh mereka.

Kerajaan Negeri mempuyai kuasa ke atas pembinaan bangunan rumah ibadat penganut-penganut agama bukan Islam dan isu peruntukan tanah perkuburan bagi orang-orang bukan Islam. Kelulusan untuk mendapatkan permit membina bangunan-bangunan tersebut ada kalanya mengambil masa yang sangat lama. Setelah beberapa tahun pihak organisasi bukan Islam mengadu tentang syarat-syarat yang dikenakan oleh Majlis-Majlis Agama Islam Negeri untuk meluluskan pembinaan institusi-institusi badan agama bukan Islam, akhirnya pada tahun 2003 Kementerian Perumahan dan Kerajaan Tempatan telah mengumumkan bahawa semua syarat-syarat tersebut tidak lagi diperlukan. Namun, masih ada beberapa kumpulan keagamaan yang mengadu bahawa polisi kerajaan negeri dan keputusannya tetap menghalang pembinaan rumah-rumah ibadat bagi orang-orang bukan Islam.

Penduduk beragama Islam di kawasan perumahan di Kajang telah membantah ke atas pembinaan bangunan gereja di kawasan perumahan yang penduduk utamanya ialah orang Islam. Pada bulan Mei 2005, Majlis Perbandaran Tempatan telah menyatakan bahawa kawasan yang dicadangkan itu sebenarnya adalah untuk taman perumahan, maka permohonan untuk membina gereja tersebut telah ditolak. Pembinaan sebuah gereja Roman Katholik telah terlewat 14 tahun pembinaannya oleh Kerajaan Negeri Selangor namun pembinaan itu siap pada tahun 2004. Rumah-rumah ibadat yang tidak berdaftar akan dirobohkan oleh kerajaan negeri.

Dalam soal kekeluargaan dan keagamaan, kesemua umat Islam adalah tertakluk kepada undang-undang Syariah. Menurut beberapa aktivis hak wanita, kaum wanita di Malaysia dilihat mengalami diskriminasi dari segi mentafsir undang-undang Syariah dan pelaksaannya pula adalah tidak konsisten mengikut negeri-negeri.

Pada bulan Januari 2005, Pegawai-Pegawai Penguatkuasaan dari Jabatan Agama Islam Wilayah Persekutuan telah menyerbu sebuah kelab malam di Kuala Lumpur dan telah menahan lebih kurang 100 orang pengunjung beragama Islam kerana telah didakwa berperangai “tidak senonoh” dan telah berkunjung ke tempat-tempat yang menjamu alkohol. Pegawai- pegawai Penguatkuasa tersebut tidak pula mencampuri urusan pengunjung-pengunjung bukan Islam, namun dakwaan terhadap pengunjung-pengunjung Islam tadi bagaimanapun telah di gugurkan.

Pada bulan Januari 2005, Kerajaan Negeri Kelantan, yang di kuasai oleh PAS, telah bercadang melaksanakan peraturan berpakaian terhadap pekerja-pekerja wanita Islam di pasaraya-pasaraya. Kumpulan-kumpulan wanita telah menentang cadangan tersebut dengan mendakwa, peraturan kod pakaian tersebut boleh melanggar hak jantina. Juga di Kelantan pada bulan Januari, 307 pasangan telah didenda kerana berperangai tidak senonoh seperti berpegangan tangan, bercumbuan, dan berpelukan di khalayak ramai.

Pada pilihanraya umum tahun 2004, PAS telah tewas di Terengganu dan mereka telah hilang kuasa ke atas kerajaan negeri tersebut. Di Kelantan, PAS juga telah kehilangan kekuatan kerana hanya menang tipis tetapi mereka masih berkuasa dalam membuat dan mengubal undang-undang negeri tersebut. Ramai pemerhati berpendapat bahawa keputusan tersebut berlaku kerana pengundi- pengundi merasa tidak setuju dengan PAS yang ingin membentuk Kelantan sebagai sebuah negeri Islam disamping mengamalkan prinsip Islam yang tegas.

Pencabulan Kebebasan Beragama
Menurut pihak Kerajaan, tiada individu yang telah ditahan di bawah Akta Keselamatan Dalam Negara (ISA) berkaitan isu agama sepanjang laporan ini dibuat.

Pihak Kerajaan mengambil berat tentang wujudnya ajaran-ajaran sesat yang boleh membawa kepada perpecahan di kalangan umat Islam. Mereka yang menyertai ajaran sedemikian boleh ditangkap dan ditahan, dengan izin mahkamah Syariah, untuk dipulihkan agar kembali ke jalan Islam yang sebenar. Sebagai contoh, Jabatan Agama Islam Negeri Selangor telah menahan 66 orang pengikut sebuah kumpulan ajaran “sesat” pada tahun 2003 dan telah menangkap 96 orang pengikut sebuah lagi kumpulan ajaran sesat pada bulan April 2004. Pada tahun 2002 pula, Kerajaan telah mendedahkan bahawa Jabatan Kemajuan Islam Malaysia telah memulihkan beratus-ratus pengikut kumpulan ajaran sesat selepas mengikuti sesi kaunseling di pusat pemulihan akidah di Negeri Sembilan untuk memberi mereka keyakinan semula tentang ajaran Islam yang sebenarnya.

Penukaran Agama Secara Paksaan

Tiada laporan tentang berlakunya paksaan dalam menukar agama termasuk satu kes kecil di mana warganegara Amerika Syarikat yang telah diculik atau telah dibawa keluar secara haram dari Amerika Syarikat atau ada pihak yang tidak membenarkan warganegara tersebut pulang ke Amerika Syarikat.

Seksyen III. Sikap Masyarakat

Hubungan antara agama dalam masyarakat pada umumnya adalah baik dan telah menyumbang kepada kebebasan beragama.

Organisasi-organisasi gabungan bukan Islam dan “antara agama” Negara ini antaranya ialah MCCBCHS, Majlis Gereja-Gereja Malaysia, dan Persekutuan Kristian Malaysia. Organisasi-organisasi Islam secara amnya tidak turut serta dalam badan-badan gabungan tersebut. Pada tahun 2003, organisasi-organisasi bukan kerajaan Islam (NGOs) telah memboikot satu bengkel yang bertajuk “Ke Arah Mewujudkan Majlis Antara Agama” atas alasan ia boleh membawa mereka kepada murtad, atau ia boleh memberi jalan kepada agama lain untuk menyebarkan ajaran agama mereka kepada umat Islam. Pada tahun 2004, beberapa aliran utama badan bukan kerajaan Islam (NGOs) telah memboikot dan mengecam cadangan membentuk majlis “antara agama” sebagai alasan iaitu “apa-apa yang berkaitan dengan Islam hanya boleh dibincangkan oleh penganut agama Islam sahaja.”

Pada bulan Oktober 2003, Perdana Mentari Mahathir telah menggunakan nada berunsur anti-Semitik semasa berucap pada Persidangan Organisasi-Organisasi Islam (OIC) di Kuala Lumpur. Ucapan Mahathir terhadap kaum Yahudi semasa mesyuarat OIC itu telah dikecam di peringkat antarabangsa. Perdana Mentari Abdullah yang menggantikan Mahathir dua minggu selepas ucapan OIC itu, kemudiannya telah menekankan isu pentingnya toleransi terhadap semua agama.

**Catatan:
Organisasi-organisasi gabungan bukan Islam dan “antara agama” Negara ini antaranya ialah MCCBCHS, Majlis Gereja-Gereja Malaysia, dan Persekutuan Kristian Malaysia. Organisasi-organisasi Islam tidak turut serta dalam badan-badan gabungan tersebut. Pada tahun 2003, organisasi-organisasi bukan kerajaan Islam (NGOs) telah memboikot satu bengkel yang bertajuk “Ke Arah Mewujudkan Majlis Antara Agama” atas alasan ia boleh membawa mereka kepada murtad, atau ia boleh memberi jalan kepada agama lain untuk menyebarkan ajaran agama mereka kepada umat Islam. Pada tahun 2004, beberapa aliran utama badan bukan kerajaan Islam (NGOs) telah memboikot dan mengecam cadangan membentuk majlis “antara agama” sebagai alasan iaitu “apa-apa yang berkaitan dengan Islam hanya boleh dibincangkan oleh penganut agama Islam sahaja.”
ali5196
Translator
 
Posts: 17308
Images: 135
Joined: Wed Sep 14, 2005 5:15 pm


Return to Islam di Malaysia dan Brunei



 


  • Related topics
    Replies
    Views
    Last post

Who is online

Users browsing this forum: No registered users